FRNL
   
  • 55€
  • 1010€
  • 2020€
  • 5050€
  • 100100€
  • 500500€
   

Dringende oproep voor een wereldwijde Glass-Steagall

De 21 november aan 00:11

Door Helga Zepp-LaRouche,
voorzitster van de Bürgerrechtsbewegung Solidarität


12 Augustus 2011

Wat zou het beter zijn moesten zij die regeren de moed opbrengen om toe te geven wat nu voor iedereen duidelijk is : de ineenstorting van het (huidige) financiële systeem is niet langer te stoppen, het gaat over een wereldwijde desintegratie.

Voor onze ogen staat de dreiging dat de kern smelt van het ganse financiële stelsel en van de reële economie, een Crash véél groter van omvang dan die van 1929 en véél destructiever de daaropvolgende Grote Depressie.

Onze regeringen hebben geen grein besef wat er aan de gang is. Zij zijn bespookt met het vooruitzicht dat de plannen van de EU, in werkelijkheid van een financiële oligarchie die optreed vanuit Londen, voor een Europese fiscale unie, en de bijbehorende draconische maatregelen, zullen falen. Daar bovenop vrezen zij dat deze maatregelen aanzet zullen geven tot incidenten zoals de rellen in Groot-Brittannië.

Het is daarom ook geen wonder dat er een nooit gezien gebrek aan geloofwaardigheid is voor regeringen. Sinds de crisis uitbrak vier jaar geleden in 2007 hebben ze zich als gewillige poedels aan de markten onderworpen. En in plaats van de invloed van deze markten te remmen door het opleggen van sterkere regulering, hielden zij zich bezig met het ene noodgeval na de ander, om steeds weer meer toegaven te doen aan de financiële machten. Hierdoor transformeerden de honderden miljarden privé-schuld van de speculanten zich in een staatsschuld waarvoor de bevolking nu moet opdraaien via de afbraak en het snoeien van de openbare diensten en begrotingen. Om ons vriendelijk te bedanken voor het ene reddingspakket na de andere organiseert de financiële sector nieuwe speculatieve aanvallen : eerst tegen Griekenland en de andere landen aan de buitenrand van de EU, en meer recentelijk tegen Frankrijk en Duitsland.

Tegelijkertijd hebben de kredietbeoordelaars of rating agencies de kredietwaardigheid van verschillende landen verlaagd. Zodoende is er enorme spanning ontstaan op de niet-gereguleerde markten, het zogenaamde shadow banking system en een krachtig effect van de-leveraging [inkrimping] van krediet derivaten veroorzaakt een exponentieel versnellende ineenstorting van het gehele systeem. Ironisch, blijkt dat precies de ”meest winstgevende” en tegelijkertijd de meest risicovolle sector van de casino economie de Achilles hiel is geworden.

NEE tegen een Europese Fiscale Unie

In deze dramatische situatie, beweren de vertegenwoordigers van de financiële oligarchie dat alleen de onmiddellijke oprichting van een Europese "economische regering" de eurozone kan redden. Beweren dat een Europese fiscale unie groter en krachtiger kan zijn dan de markten, is een sofistisch argument.

Inderdaad, zou een dergelijke Europese economische regering nog krachtiger dodelijke besparingen kunnen opleggen, zoals dat nu al het geval is in Griekenland, Portugal, Italië, Spanje en Frankrijk. De financiële "markten" zouden dat wel behagen gezien het vetorecht van staten tegen dergelijke maatregelen zou verdwijnen. Met een Europese economische regering verliezen landen hun grondwettelijk recht om het algemene welzijn te verdedigen.

Een dergelijke eliminatie van de laatste overblijfselen van de nationale soevereiniteit zou de laatste stap zijn in een hele reeks schendingen van de nationale grondwetten van Europa, zoals al bevestigd werd in het 2009 “Lissabon vonnis” van het Duitse Constitutionele Hof in Karlsruhe, evenals de schending van de Europese verdragen van Maastricht en Lissabon.

De Glass-Steagall oplossing

Deze aanval op de grondwetten, die in de Verenigde Staten de vorm aanneemt van een door het Witte Huis gecontroleerd "Super Congres” (de facto een inperking van de macht van het Congres) neemt in Europa de vorm aan van een ongrondwettige EU federale staat en de vertegenwoordigers van dit beleid hebben hun eigen legitimiteit ontnomen. Het schandalige niveau van jeugdwerkeloosheid, in Europa gemiddeld 20%, is misschien het beste bewijs van hun falen. Dit heeft geleid tot een generatie van hopelozen zonder toekomst, in het huidige systeem. Een voortzetting en intensivering van dit beleid, zoals gebeurt in een Europese fiscale unie, zou de transatlantische regio en spoedig iedere uithoek op aarde in een nieuwe "Donkere Eeuw" storten.

Zijn eigen statuten schendend, is de Europese Centrale Bank (ECB) al enige tijd bezig met het opkopen van waardeloos schuldpapier van failliete staten op de secundaire markt. In plaats van de stabiliteit van de euro te verdedigen veroorzaakt deze politiek hyperinflatie en gaat duidelijk in tegen de belangen en het algemene welzijn van de Europese burgers.

Geconfronteerd met deze existentiële bedreiging is er maar één uitweg : een wereldwijd gescheiden bankensysteem in de traditie van de Amerikaanse Glass-Steagall Act van 1933. Het wetsvoorstel voor een nieuwe Glass-Steagall Act, HR 1489, welke werd geïntroduceerd door de Democratische vertegenwoordigster Marcy Kaptur (D-Ohio) in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, wordt nu mede gesponsord door 35 andere Congresleden en ondersteund door de nationale vakbond federatie, de AFL-CIO, de National Farmers Union (NFU) en tal van regionale en lokale vakbonden, partij-instellingen, redacties van kranten, gemeenteraden enz.

Ik som de noodzakelijke noodmaatregelen op :

  1. Alle landen van de transatlantische regio moeten een wetgeving aannemen voor een gescheiden bankensysteem op basis van Franklin D. Roosevelt’s Glass-Steagall wet van 16 juni 1933, de principes die reeds bestonden in Europese landen tot de vroege jaren ’80 met strikte regels die er toe leidden dat de bankensector in de eerste plaats handelde als een commerciële bank, die privé-geld (deposito, spaargeld, enz.) niet kon gebruiken voor uiterst riskante speculatieve beleggingen (derivaten, effecten, enz.). Zoals het geval was vóór de afschaffing van Glass-Steagall in 1999 door de Gramm-Leach-Bliley Act, zullen alle commerciële banken (ook wel nutsbanken genoemd), volledig moeten worden gescheiden van investerings- en zakenbanken, en de verzekeringssector.
  2. De nutsbanken moeten onder staatsbescherming geplaatst worden. De zakenbanken moeten hun balansen zelf in orde brengen zonder hulp van staatsgeld, wat in de praktijk betekent dat biljoenen dollars waardeloos schuldpapier onmiddellijk moet worden afgeschreven, zelfs als dat het faillissement betekent van zekere banken.
  3. Die legitieme gebieden van het oude systeem in relatie met de reële economie of het productieve bestaan van de werkende mensen zullen worden geïdentificeerd en zullen worden overgenomen in het nieuwe systeem. Sommige categorieën van deze claims zullen eerst moeten worden bevroren, als gevolg van complexe onderlinge afhankelijkheden, vervolgens geanalyseerd door een staatsinstelling, gewaardeerd en bekrachtigd.
  4. Een nationaal banksysteem in de traditie van Alexander Hamilton zal daarna langlopende leningen uitgeven in het nieuwe krediet systeem, met een lage rente voor productieve investeringen, die door de nadruk te leggen op het verhogen van de concentratie per oppervlakte-eenheid en per inwoner van de energiestroom [energy flux density], om via wetenschappelijke en technische vooruitgang, de fysische economische productiviteit verhogen.
  5. De deelnemende landen moeten onder elkaar onmiddellijk een systeem instellen met vaste wisselkoersen.
  6. Voor de wederopbouw van de wereldeconomie, zullen op de lange termijn samenwerkingsovereenkomsten moeten worden gesloten tussen soevereine staten, met als doel goed bestudeerde infrastructuur- en ontwikkelingsprojecten op te bouwen (water, energie, transport, gezondheid, opleiding, enz.). Deze akkoorden vormen de facto een nieuw krediet systeem, een nieuw Bretton Woods-stelsel in de traditie van F.D. Roosevelt.
  7. Gegeven de decennia-lange vernietiging van de industriële en landbouwvermogens beneden het vereiste niveau voor fatsoenlijke leefomstandigheden voor de huidige wereldbevolking van ongeveer 7 miljard, als gevolg van het monetaristische dogma, moet als doel worden gesteld, via een wetenschappelijk gedreven programma, een hoger platform van economische ontwikkeling te bereiken, zoals Lyndon LaRouche dat formuleerde vanuit het standpunt van de fysieke economie. Een historisch voorbeeld was de toename van de productiviteit door president John F. Kennedy’s Apollo programma, waarvan de positieve effecten vandaag nog steeds voelbaar zijn.

Door deze verklaring te ondertekenen sluit U zich bij ons aan om een dringende oproep te doen aan parlementen en regeringen om hun grondwettelijke plicht te vervullen en om het algemene welzijn van de burgers die ze vertegenwoordigen te beschermen door onmiddellijk een gescheiden banksysteem in voege te roepen.

Teken de petitie !
Persoonlijke logins

Een bericht, een commentaar?

 Naar een vriend(in) sturen  Contact opnemen
 
   
  • 55€
  • 1010€
  • 2020€
  • 5050€
  • 100100€
  • 500500€