FRNL
   
  • 55€
  • 1010€
  • 2020€
  • 5050€
  • 100100€
  • 500500€
   

België : bedreigde bedrijfsleiders vragen Di Rupo einde te stellen aan almacht van grootbanken.

De 20 oktober aan 02:10

Terwijl de intentie om de banken te splitsen in zakenbanken en depositobanken werd bevestigd door de Belgische premier Di Rupo, pralen de grootbanken met de belangrijke rol die ze spelen in het financieren van de reële economie. Dit om zich te verdedigen, of om te intimideren, het is maar zoals je het bekijkt.

Zowel Frédéric Oudéa, PDG van de Franse Société Générale als Philip Dierckx, voorzitter van de Belgische financiële sector (Febelfin), hebben met klem een splitsing van de banken volgens de Glass-Steagall Act verworpen. Beiden hebben lyrisch de rol beschreven die de banken spelen in het verlenen van kredieten aan gezinnen en bedrijven, en roemen de uitmuntende resultaten die ze hiermee realiseren. Febelfin heeft trouwens in maart 2012 cijfers gepubliceerd over de kredieten aan bedrijven die aantonen dat het totale bedrag aan kredieten in 2011 is gestegen, en dat er een daling was in het aantal afwijzingen van kredietaanvragen.

Maar in een explosief rapport “De zeven hoofdzonden van de banken” heeft het Europese parlementslid Philippe Lamberts deze leugen ontmaskerd. Volgens zijn analyse “gebruiken Deutsche Bank en PNB Paribas een groot gedeelte van hun middelen voor speculatieve operaties”. Hij preciseert dat “het gedeelte van hun verworven financiële activa om op korte termijn te worden verkocht in werkelijkheid gevoelig groter is dan het bedrag van hun uitstaande leningen. Aan de andere kant van het spectrum bevinden zich de banken Argenta, Triodos en de Bank van Breda, wiens activiteiten hoofdzakelijk gericht zijn op de financiering van bedrijven en particulieren. Wat betreft de banken Crédit Agricole, ING, KBC, Belfius, et Axa Bank Europe, toont de tabel aan dat ze eerder belang hechten aan een meer gediversifieerd beheersmodel: hoewel deze banken relatief sterk verankerd zijn in de reële economie, is toch nog een niet verwaarloosbaar gedeelte van hun activiteiten georiënteerd naar financiële speculatie.”

JPEG - 79.6 kB
Bron : De zeven hoofdzonden van de banken.

Een aantal bedrijfsleiders, in het bijzonder van KMO’s, hebben een andere kijk op deze zaak, zeker wanneer ze geconfronteerd worden met banken die, wanneer het gaat om te investeren in de reële economie, beweren “geen excessieve risico’s te willen nemen”. Philippe Quertainmont van de maatschappij Meplac schat bovendien dat het opdrogen van de kredietverlening zo erg wordt, dat “er gevreesd moet worden voor een massale vernietiging van het economische weefsel”.

In een brief aan premier Di Rupo, doet hij een oproep aan de regering om de banken te dwingen “hun rol te spelen en stelt hij een legaal kader voor dat zou moeten toelaten tot een beter evenwicht te komen tussen de verschillende spelers.”

Volgens Quertainmont “klagen de bedrijfsleiders van de KMO’s effectief over de beperkingen in kredietverleningen, die een vermindering van de activiteit met zich meebrengen (…), een bevriezing van de investeringen, met als gevolg een vermindering van de tewerkstelling. De beslissing van de banken om al dan niet een krediet toe te staan is totaal eigendunkelijk zonder dat er een hoger beroep mogelijk is. De buitensporige beslissingsmacht van de banken in het verlenen van kredieten laat hun toe om te allen tijde, zonder voorafgaande kennisgeving en zonder rechtvaardiging, toegekende kredietlijnen op te zeggen en de garanties op te eisen die niet alleen door de bedrijven werden aangegaan, maar ook door de bedrijfsleiders zelf. (…) De staat is tussengekomen om een grote bankencrisis te vermijden, maar zijn de banken nu net niet bezig zichzelf te versterken door het economische weefsel te vernietigen, een weefsel dat in dit land bestaat uit de vele KMO’s? (…) De meeste bedrijfsleiders die ik ken strijden moedig… maar ze zijn wanhopig omdat ze zich realiseren dat het vermogen om de economie te stimuleren niet langer bij de politieke wereld ligt, maar wel bij de banken, wiens macht is blijven toenemen in de loop van de voorbije jaren.”

De oproep van deze ondernemer aan Di Rupo is emblematisch voor de wurggreep waarvan de ganse bevolking het slachtoffer is, als het ware opgeofferd om kost wat kost deze financiële waanzin te bestendigen. Acties om uit deze infernale spiraal te ontsnappen zijn meer dan ooit nodig.

In zijn brief doet Quertainmont geen specifieke voorstellen, maar al één jaar geleden hebben Olivier Marquet, algemeen directeur bij de Triodos Bank België, en Koen Schoors, professor economie and de RUGent, erop gewezen dat vele bedrijfsleiders voorstander zijn voor de herinvoering van de principes de Glass-Steagall Act.

Elio Di Rupo zal zich dus aan zijn voornemen moeten houden om de depositobanken en de zakenbanken strikt te scheiden, maar men moet tevens alle woekerschuld annuleren, en een publieke raad voor het productief krediet oprichten. Dank zij deze nieuwe financieringsinstelling zou België dan een politiek van grootschalige nuttige werken kunnen lanceren en investeren in het onderwijs, de gezondheidszorg en het wetenschappelijk onderzoek.

 Naar een vriend(in) sturen  Contact opnemen
 
Ook de moeite te lezen
 
   
  • 55€
  • 1010€
  • 2020€
  • 5050€
  • 100100€
  • 500500€